Decyzja środowiskowa w świetle planowanej inwestycji

Proces realizacji inwestycji powinien uwzględniać kilka niezbędnych elementów. Racjonalne planowanie przestrzenne powinno być podstawowym instrumentem osiągania kompromisu między rozwojem gospodarczym, a ochroną środowiska. Realizacja inwestycji powinna odbyć się tak, aby przynieść oczekiwane efekty produkcyjne przy zapewnieniu maksymalnej ochrony środowiska naturalnego. Na każdym z tych etapów warto analizować i oceniać wpływ inwestycji na stan środowiska.

Decyzja środowiskowa stanowi obowiązkowy element procesu uzyskania pozwoleń administracyjnych na realizację przedsięwzięć. Określa pośredni lub bezpośredni wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, zdrowie, warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki kultury oraz wzajemne powiązania między tymi elementami zarówno na etapie budowy, eksploatacji, jak i likwidacji inwestycji. Charakteryzuje również możliwości oraz sposoby zapobiegania i łagodzenia negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283)[1], nakłada obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed innymi decyzjami i pozwoleniami określonymi w w/w ustawie m.in. pozwoleniem na budowę. Urzędy, które wydają decyzje o ustaleniu warunków zabudowy oraz pozwolenie na budowę biorą pod uwagę ustalenia, które wynikają z decyzji środowiskowej.

Kiedy wymagane jest uzyskanie decyzji?

Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283)[2] zwana dalej UIOŚ, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest dokumentem wymaganym przy realizacji inwestycji, które:

  • mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub,
  • mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Podczas klasyfikacji inwestycji, należy mieć na uwadze zapisy art.  378 2b Ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219)[3], który brzmi: „Przy ustalaniu właściwości organów ochrony środowiska instalacje powiązane technologicznie, eksploatowane przez różne podmioty, kwalifikuje się jako jedną instalację.”

Jeśli inwestycja np. budowlana, którą inwestor zamierza zrealizować kwalifikuje się do przedsięwzięć, które mogą mieć znaczący wpływ na środowisko, niezbędne jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja ta wskazuje jak zrealizować inwestycję, by miała ona jak najmniejszy negatywny wpływ na stan środowiska oraz jego poszczególne komponenty. Posiadanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pozwoli na przeprowadzenie procesu inwestycyjnego zgodnie z wymogami prawa.

Rozporządzenie z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839)[4], szczegółowo określa informacje o przedsięwzięciach, które muszą uzyskać omawianą decyzję.

Przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko to m.in.:

  • instalacje do wytwarzania podstawowych produktów farmaceutycznych z zastosowaniem procesów chemicznych lub biologicznych;
  • instalacje do wyrobu substancji przy zastosowaniu procesów chemicznych służące do wytwarzania:
    a) podstawowych produktów lub półproduktów chemii organicznej,
    b) podstawowych produktów lub półproduktów chemii nieorganicznej,
    c) nawozów mineralnych,
    d) środków ochrony roślin oraz produktów biobójczych,
    e) materiałów wybuchowych;
  • instalacje do obróbki metali żelaznych;
  • instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru:
    a) o łącznej mocy nominalnej elektrowni nie mniejszej niż 100 MW,
    b) lokalizowane na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
  • instalacje do wytwarzania papieru lub tektury o zdolności produkcyjnej nie mniejszej niż 200 t na dobę;
  • instalacje do przerobu kopalin innych niż gaz ziemny, ropa naftowa oraz jej naturalne pochodne, zlokalizowane na obszarach kopalni odkrywkowych lub kamieniołomów o powierzchni nie mniejszej niż 25 ha;
  • wydobywanie kopalin ze złoża metodą:
    a) odkrywkową na powierzchni obszaru górniczego nie mniejszej niż 25 ha,
    b) podziemną o wydobyciu kopaliny nie mniejszym niż 100 000 m3 na rok.

Przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko to m.in.:

  • instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 5:
    a) lokalizowane na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r. poz. 1614, 2244 i 2340 oraz z 2019 r. poz. 1696 i 1815), z wyłączeniem instalacji przeznaczonych wyłącznie do zasilania znaków drogowych i kolejowych, urządzeń sterujących lub monitorujących ruch drogowy lub kolejowy, znaków nawigacyjnych, urządzeń oświetleniowych, billboardów i tablic reklamowych,
    b) o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m; instalacje do produkcji sprzętu kolejowego;
  • instalacje do wytwarzania papieru lub tektury, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 19;
  • instalacje do przetwarzania celulozy;
  • centra handlowe wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż:
    a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–3 tej ustawy,
    b) 2 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a;
  • parki rozrywki rozumiane jako obiekty przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z rozrywką lub rekreacją, pola golfowe, stadiony i tory wyścigowe w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 194 oraz z 2019 r. poz. 1495), wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, inne niż wymienione w pkt 57;
  • budowle przeciwpowodziowe, w rozumieniu art. 16 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, z wyłączeniem przebudowy wałów przeciwpowodziowych polegającej na doszczelnieniu korpusu wałów i ich podłoża w celu ograniczenia możliwości ich rozmycia i przerwania w czasie przechodzenia wód powodziowych, a także regulacja wód;
  • instalacje do uboju zwierząt.

Jakie dokumenty składa się w ramach wniosku o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych?

Do wniosku o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia dołącza się (zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy UIOŚ (Dz. U. z 2020 r. poz. 283)):

1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko — raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku, gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 — kartę informacyjną przedsięwzięcia;

2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko — kartę informacyjną przedsięwzięcia.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stanowi kluczowy dokument w postępowaniu w sprawie wydania oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, zatem musi szczegółowo opisywać instalacje. Ma on za zadanie przedstawić ryzyko związane z realizacją nowego przedsięwzięcia, w tym jego wpływ na powietrze, wody czy ziemię. Opracowanie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest istotnym załącznikiem do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej. Raport zgodnie z art. 66 ustawy UIOŚ (Dz. U. z 2020 r. poz. 283) powinien zawierać:

  • opis przedsięwzięcia zawierający informacje o miejscu, projekcie i wielkości przedsięwzięcia;
  • opis poszczególnych elementów środowiska, które mogą być objęte potencjalnym negatywnym oddziaływaniem (inwentaryzacja przyrodnicza);
  • opis środków przewidzianych w celu uniknięcia, zmniejszenia oraz, jeśli to możliwe, naprawy poważnych niekorzystnych skutków;
  • dane wymagane do rozpoznania;
  • oszacowane główne skutki, które mogą być spowodowane w środowisku przez to przedsięwzięcie;
  • zarys zasadniczych alternatywnych rozwiązań rozważanych przez wykonawcę;
  • przedstawienie informacji w postaci graficznej (mapa);
  • propozycję monitoringu oddziaływania na środowisko;
  • analizę możliwych konfliktów społecznych;
  • podsumowanie w języku niespecjalistycznym.

Procedura decyzyjna polega przede wszystkim na weryfikacji raportu oraz ustaleniu potencjalnych zagrożeń dla środowiska wynikających z realizacji inwestycji.

Drugim ważnym dokumentem w ramach wydania decyzji środowiskowej w przypadku przedsięwzięć potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko jest Karta Informacyjna Przedsięwzięcia, która zgodnie z art. 62a ustawy UIOŚ (Dz. U. z 2020 r. poz. 283), powinna zawierać informacje o:

  • rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia;
  • powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną;
  • rodzaju technologii;
  • ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego;
  • przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii;
  • rozwiązaniach chroniących środowisko;
  • rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko;
  • możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko;
  • obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia;
  • wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej;
  • przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem;
  • ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej;
  • przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko;
  • pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.

Ważne jest, aby wszystkie informacje zawarte w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia umożliwiały analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy UIOŚ (Dz. U. z 2020 r. poz. 283), na podstawie których organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach decyduje o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i konieczności sporządzenia w tym celu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Jak przebiega postępowanie w sprawie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych?

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest wszczynane na wniosek podmiotu (osoby fizycznej bądź prawnej) planującego realizację przedsięwzięcia. Wniosek w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podmiot planujący przedsięwzięcie składa do właściwego organu określonego w art. 75 UIOŚ, którym jest:

1) regionalny dyrektor ochrony środowiska – w przypadku:

  1. a) przedsięwzięć będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko:
  2. b) przedsięwzięć realizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej;

1a) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;

2) starosta – w przypadku scalania, wymiany lub podziału gruntów;

3) dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych – w przypadku zmiany lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, na użytek rolny;

4) wójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku pozostałych przedsięwzięć.

Następnie organ właściwy kieruje prośbę do organów opiniujących celem wydania opinii. We wniosku zawsze należy określić kwalifikację planowanego przedsięwzięcia.

Jeżeli inwestycja jest zakwalifikowana jako zawsze znacząco oddziałująca na środowisko, wówczas organ właściwy kieruje prośbę  o opinie do:

  • Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska;
  • Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego;
  • Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej;
  • Marszałka.

Jeżeli przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko, wówczas organ właściwy kieruje prośbę o wydanie opinii do:

  • Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska;
  • Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego;
  • Zarządu Zlewni;
  • Starosty.

W przypadku jakichkolwiek niejasności lub wątpliwości organy opiniujące korzystają z przysługującemu im prawu do wzywania do uzupełnienia braków formalnych (zgodnie z art. 64 Kpa[5]) oraz wyjaśnień (zgodnie z art. 50 Kpa[6]). Wezwania te nie są bezpośrednio kierowane do wnioskodawcy. Organ opiniujący kontaktuje się z nim za pośrednictwem organu, do którego wniosek był złożony, a nasze odpowiedzi trafiają do organu opiniującego również za pośrednictwem organu, do którego trafił nasz wniosek.  Takie działanie, choć wydaje się, że wydłuża postępowanie, ma na celu zapewnienie przepływu wszystkich informacji w danej sprawie (zgodnie z art. 77 Kpa)[7]. Po zebraniu wszystkich wymaganych opinii organ właściwy analizuje, czy poziom oddziaływania środowiskowego jest akceptowalny i tym samym wydaje zgodę na realizację inwestycji.

Decyzje dotyczące korzystania ze środowiska lub wpływu na środowisko towarzyszą każdemu etapowi powstawania i funkcjonowania instalacji przemysłowych. Dla każdej inwestycji ważne jest, aby była prowadzona w sposób prawidłowy. Może się jednak zdarzyć sytuacja, w której decyzja środowiskowa zawiera błędy. Jak należy postąpić w takiej sytuacji?

Błędy w decyzjach środowiskowych

Nie podlega dyskusji fakt, że decyzja środowiskowa wpływa na dalsze procedury administracyjne, takie jak decyzja o pozwoleniu na budowę bądź decyzja o warunkach zabudowy. Należy mieć na uwadze, że organy szczebla samorządowego oraz jednostki architektoniczno-budowlane, swoje działania w ramach oceny zgodności planowanej inwestycji, uzależniają od decyzji środowiskowej. Zdarzają się sytuacje, w których wydana decyzja zawiera błędy zarówno formalne, jak i merytoryczne.

W przypadku stwierdzenia błędów pisarskich, rachunkowych oraz omyłek w wydanych przez organ decyzji do ich eliminacji może posłużyć art. 113 § 1 Kpa[8] na podstawie którego organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia w/w błędy i omyłki w wydanej decyzji. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji (zgodnie z art. 156 §1 Kpa[9]), która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (przez nieuprawniony organ).

Błędy w decyzjach środowiskowych mogą wystąpić, gdy decyzja została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem przepisów prawa.

Kolejnym błędem w decyzji środowiskowej jest brak uwzględnienia informacji o etapowym charakterze przedsięwzięcia. Każdy etap inwestycji odbywa się niezależnie od siebie i następuje po sobie, zatem konieczne jest przyznanie dłuższego terminu ważności.

Błędem jest również niewłaściwe przyporządkowanie przedsięwzięcia oraz brak wymaganych elementów np. treści rozstrzygającej bądź uzasadnienia (wiąże się to ze złamaniem przepisów art. 107 §1 Kpa[10]).

Wystąpienie przytoczonych powyżej błędów w treści decyzji środowiskowej, zamieszczenie w niej informacji nieprecyzyjnych lub zawarcie warunków niemożliwych do wykonania, może przysporzyć problemów oraz wydłużyć realizację procesu inwestycyjnego.

Wyjaśnienia wątpliwości w odniesieniu do treści decyzji administracyjnej dokonuje organ, który pierwotnie wydał decyzję. Należy podkreślić, że działanie dotyczące interpretacji zapisów decyzji podejmowane jest wyłącznie na żądanie strony lub innego organu.

Kluczowa w wydaniu decyzji środowiskowej jest jej poprawność formalna oraz merytoryczna. Należy pamiętać, że omawiany dokument stanowi bazę do dalszych decyzji w ramach postępowania umożliwiającego realizację inwestycji. Poprawność decyzji umożliwia kontynuację procedury pozyskania kolejnych decyzji, a to gwarantuje sprawną realizację przedsięwzięcia przez inwestora.

 


[1] Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283)
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000283/U/D20200283Lj.pdf  

[2] art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283) brzmi:
2. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:
1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000283/U/D20200283Lj.pdf   

[3] Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219)
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200001219/U/D20201219Lj.pdf

[4] Rozporządzenie z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839)
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20190001839/O/D20191839.pdf

[5] art. 64 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego brzmi:
§  1.  Jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania.
§ 2. Jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000256/U/D20200256Lj.pdf

[6] art. 50 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego brzmi:
§ 1. Organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych.
§ 2. Organ obowiązany jest dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe.
§ 3. W przypadkach, w których osoba wezwana nie może stawić się z powodu choroby, kalectwa lub innej niedającej się pokonać przeszkody, organ może dokonać określonej czynności lub przyjąć wyjaśnienie albo przesłuchać osobę wezwaną w miejscu jej pobytu, jeżeli pozwalają na to okoliczności, w jakich znajduje się ta osoba.
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000256/U/D20200256Lj.pdf

[7] art. 77 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego brzmi:
§ 1. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
§ 2. Organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.
§ 3. Organ przeprowadzający postępowanie na wezwanie organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 52) może z urzędu lub na wniosek strony przesłuchać również nowych świadków i biegłych na okoliczności będące przedmiotem tego postępowania.
§ 4. Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie.
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000256/U/D20200256Lj.pdf

[8] art. 113 §1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego brzmi:
Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000256/U/D20200256Lj.pdf

[9] art. 156 §1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego brzmi:
1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;
4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000256/U/D20200256Lj.pdf

[10] art. 107 §1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego brzmi:
[Elementy składowe decyzji administracyjnej]
Decyzja zawiera:
1) oznaczenie organu administracji publicznej;
2) datę wydania;
3) oznaczenie strony lub stron;
4) powołanie podstawy prawnej;
5) rozstrzygnięcie;
6) uzasadnienie faktyczne i prawne;
7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania;
8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny;
9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego – pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy.
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200000256/U/D20200256Lj.pdf

Podziel się:

Napisz komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *