Sześciocyfrowy kod odpadu nie wystarcza do prawidłowego wyboru procedury transgranicznego przemieszczania. O tym, czy konieczna będzie notyfikacja, czy możliwe będzie zastosowanie ogólnego obowiązku informowania, decyduje przede wszystkim klasyfikacja wynikająca z regulacji międzynarodowych. W nagraniu dr Marcin Kaźmierski wyjaśnia, które klasyfikacje i kody mają w tym przypadku zasadnicze znaczenie.
Do kogo skierowane jest nagranie?
- do podmiotów planujących transgraniczne przemieszczanie odpadów – pomiędzy państwami Unii Europejskiej, do Unii, z Unii albo tranzytem,
- do osób, które na podstawie klasyfikacji odpadu muszą ustalić właściwą procedurę międzynarodowego przemieszczenia odpadów,
- do specjalistów odpowiedzialnych za zgodność transgranicznego przemieszczania odpadów z przepisami,
- do osób, które przy kwalifikowaniu odpadów opierają się przede wszystkim na sześciocyfrowym kodzie z katalogu odpadów.
Czego się dowiesz?
- Dlaczego sześciocyfrowy kod z katalogu odpadów nie wystarcza do wyboru właściwej procedury?
- Od czego zależy, czy konieczna będzie notyfikacja, czy możliwe będzie zastosowanie ogólnego obowiązku informowania?
- Jakie znaczenie mają konwencja bazylejska, decyzja OECD oraz wynikające z nich klasyfikacje?
- Dlaczego przy kwalifikowaniu odpadu należy uwzględnić kod bazylejski lub kod OECD?
Co zyskasz?
- możliwość szybkiego rozpoznania, dlaczego sam sześciocyfrowy kod odpadu nie przesądza o wyborze procedury,
- zrozumienie, od jakiej klasyfikacji należy rozpocząć ocenę planowanego przemieszczenia,
- uporządkowanie różnic pomiędzy klasyfikacją unijną a klasyfikacjami wynikającymi z konwencji bazylejskiej i decyzji OECD,
- lepszą podstawę do oceny, czy przemieszczenie może podlegać ogólnemu obowiązkowi informowania, czy wymaga dalszej analizy pod kątem notyfikacji,
- ograniczenie ryzyka wyboru procedury wyłącznie na podstawie kodu z unijnego katalogu odpadów.
Podstawa prawna
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie przemieszczania odpadów, zmiany rozporządzeń (UE) nr 1257/2013 i (UE) 2020/1056 oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=OJ:L_202401157
Dla tych, co wolą czytać
Klasyfikacja odpadów ma podstawowe znaczenie w transgranicznym przemieszczaniu odpadów. To na jej podstawie ustala się, której procedurze będzie podlegać planowane przemieszczenie – procedurze notyfikacji czy ogólnemu obowiązkowi informowania.
W przypadku podmiotów działających w Polsce lub w innych państwach Unii Europejskiej klasyfikacja odpadów może początkowo wydawać się prosta. Odpady otrzymują sześciocyfrowy kod zgodnie z zasadami wynikającymi z katalogu odpadów. W transgranicznym przemieszczaniu odpadów taki kod, znany z klasyfikacji unijnej, nie jest jednak najważniejszym punktem odniesienia, a niekiedy może nawet utrudniać prawidłowe określenie procedury.
System transgranicznego przemieszczania odpadów ma charakter międzynarodowy. Obejmuje przemieszczanie odpadów pomiędzy państwami członkowskimi, przywóz odpadów do Unii Europejskiej, ich wywóz z Unii oraz tranzyt. W obrębie Unii zasady te reguluje rozporządzenie 2024/1157.
Podstawę systemu stanowią jednak również akty o charakterze międzynarodowym. Należą do nich konwencja bazylejska oraz decyzja OECD. To właśnie z tych regulacji pochodzą takie pojęcia jak lista zielona, lista bursztynowa oraz odpady spoza listy.
Klasyfikacja wynikająca z tych przepisów stanowi podstawę do ustalenia, czy odpady mogą być przemieszczane w ramach procedury uproszczonej, czy wymagają zastosowania procedury notyfikacji. W praktyce decydującego znaczenia nie ma więc wyłącznie sześciocyfrowy kod z klasyfikacji unijnej, lecz przede wszystkim kod bazylejski oraz kod OECD.
