
Zmiana podmiotu odpowiedzialnego za realizację inwestycji nie zawsze oznacza konieczność ponownego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Jeżeli przedsięwzięcie ma być realizowane w zakresie i na warunkach określonych w dotychczasowej decyzji, możliwe jest przeniesienie jej na rzecz innego podmiotu.
Przeniesienie decyzji wymaga jednak spełnienia warunków określonych w ustawie o.o.ś. oraz przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego.
● Czym jest przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach?
● Jaka jest podstawa prawna przeniesienia decyzji środowiskowej?
● Jakie warunki trzeba spełnić?
● Kto może wystąpić z wnioskiem?
● Do jakiego organu należy wystąpić z wnioskiem?
● Co powinien zawierać wniosek o przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach?
● Ile wynosi opłata skarbowa za przeniesienie decyzji środowiskowej?
● Jak przebiega postępowanie?
● Jak długo trwa procedura przeniesienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na inny podmiot?
● Jakie są skutki przeniesienia decyzji?
● Czy istnieje możliwość przeniesienia części decyzji?
● Podsumowanie
Czym jest przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach?
Przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polega na zmianie podmiotu, na rzecz którego wydano decyzję, tj. na zmianie adresata decyzji. Przeniesienie decyzji środowiskowej nie jest zatem procedurą, w której:
- wydawana jest nowa decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia;
- zmieniane są parametry przedsięwzięcia określone w decyzji;
- przeprowadzana jest ponowna procedura oceny oddziaływania na środowisko.
Przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy tej samej decyzji i tej samej inwestycji, ale realizowanej przez innego inwestora.
Jaka jest podstawa prawna przeniesienia decyzji środowiskowej?
Podstawę prawną do przeniesienia decyzji stanowi art. 72a ust. 1 [1] ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670), dalej: ustawa o.o.ś. Z analizy tego przepisu wynika, że organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia jest zobowiązany do przeniesienia decyzji, jeżeli:
- zgodę wyrazi strona, na rzecz której wydano decyzję;
- inny podmiot, na który ma być przeniesiona decyzja, przyjmie wszystkie warunki zawarte w tej decyzji.
Zgodnie z art. 72a ust. 2 [2] ustawy o.o.ś., stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji są podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.
Jakie warunki trzeba spełnić?
Pierwszym warunkiem, jaki trzeba spełnić, jest uzyskanie zgody podmiotu, na rzecz którego wydano decyzję środowiskową. Zgoda winna zawierać wskazanie, jakiej decyzji dotyczy, jej numer, datę wydania, organ, który wydał decyzję, oraz podmiot, na rzecz którego decyzja ma być przeniesiona.
Brak zgody podmiotu, na rzecz którego wydano decyzję, uniemożliwia przeniesienie decyzji na podstawie art. 72a ustawy o.o.ś.
Drugim warunkiem jest złożenie oświadczenia nowego podmiotu, na którego ma być przeniesiona decyzja o przyjęciu wszystkich warunków określonych w decyzji. Nowy inwestor nie może zaakceptować jedynie wybranych obowiązków. Procedura przeniesienia decyzji nie służy do zmiany rodzaju, skali, technologii lub lokalizacji przedsięwzięcia. Jeżeli nowy inwestor zamierza realizować przedsięwzięcie na innych zasadach niż określone w decyzji, konieczna może być zmiana decyzji środowiskowej albo uzyskanie nowej decyzji.
Kto może wystąpić z wnioskiem?
Art. 72a ustawy o.o.ś. nie precyzuje kwestii, kto może być wnioskodawcą. W świetle przedmiotowego przepisu zarówno dotychczasowy adresat decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, jak i podmiot, na którego ma być ona przeniesiona, są stronami postępowania w sprawie przeniesienia decyzji środowiskowej, co oznacza, że każdy z tych podmiotów może być wnioskodawcą.
Do jakiego organu należy wystąpić z wnioskiem?
Wniosek należy skierować do organu właściwego do wydania decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań inwestycji. Zgodnie z art. 75 [3] ustawy o.o.ś., organem właściwym do wydania decyzji środowiskowej jest:
- regionalny dyrektor ochrony środowiska – na przykład w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, takich jak napowietrzne linie elektroenergetyczne, sztuczne zbiorniki wodne, lub w przypadku przedsięwzięć realizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej;
- generalny dyrektor ochrony środowiska – w przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
- starosta – w przypadku scalania, wymiany lub podziału gruntów;
- dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych – w przypadku zmiany lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, na użytek rolny;
- wójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku pozostałych przedsięwzięć.
Najczęściej jednak wniosek składa się do organu, który wydał pierwotną decyzję. W przypadku zmian właściwości organów należy ustalić, który organ jest właściwy w dniu składania wniosku o przeniesienie decyzji środowiskowej.
Co powinien zawierać wniosek o przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach?
Ustawa o.o.ś. nie określa szczegółowego wzoru wniosku ani zamkniętego katalogu elementów takiego wniosku. Zastosowanie znajdują zatem ogólne wymagania dotyczące podań określone w art. 63 § 2 i § 3 [4] ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej: k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby lub podmiotu, od którego pochodzi, jego adres, treść żądania oraz podpis wnoszącego.
Zakres wniosku i wymaganych dokumentów może się różnić od praktyki danego urzędu, jednak wniosek o przeniesienie decyzji powinien zawierać także co najmniej: oznaczenie dotychczasowego i nowego inwestora oraz wskazanie decyzji podlegającej przeniesieniu.
Do wniosku należy dołączyć dokument zawierający zgodę dotychczasowego adresata decyzji, oświadczenie nowego podmiotu o przyjęciu wszystkich warunków zawartych w decyzji oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej. W praktyce do wniosku warto dołączyć kopię decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania, której przeniesienie dotyczy. Dołączenie kopii przenoszonej decyzji nie wynika wprost z art. 72a ustawy o.o.ś., ale może ułatwić i przyśpieszyć załatwienie sprawy.
Ile wynosi opłata skarbowa za przeniesienie decyzji środowiskowej?
Zgodnie z częścią I. poz. 46 załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154) [5], dalej: ustawa o opłacie skarbowej, opłata skarbowa za przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na rzecz innej osoby czy też podmiotu wynosi 105 zł. Opłata skarbowa powinna być uiszczona wraz ze złożeniem wniosku o przeniesienie decyzji.
W przypadku złożenia wniosku przez pełnomocnika dodatkowo należy uiścić opłatę skarbową w wysokości 17 zł za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa. Obowiązek zapłaty powstaje z chwilą złożenia dokumentu pełnomocnictwa. Podstawę prawną stanowi część IV załącznika do ustawy o opłacie skarbowej.
Opłatę skarbową za przeniesienie decyzji oraz za udzielone pełnomocnictwo należy wnieść do kasy albo na rachunek bankowy urzędu miasta lub gminy właściwego ze względu na siedzibę organu rozpatrującego wniosek o przeniesienie decyzji środowiskowej. Wynika to z art. 8 ust. 1 [6] oraz art. 12 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 [7] ustawy o opłacie skarbowej.
W przypadku pełnomocnictwa składanego elektronicznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego opłatę wnosi się na rachunek urzędu miasta lub gminy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę mocodawcy. Jeżeli mocodawca nie ma miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium Polski, właściwy jest rachunek Miasta Stołecznego Warszawy. Zasady te określa art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 [8] ustawy o opłacie skarbowej.
Jak przebiega postępowanie?
Po otrzymaniu wniosku organ właściwy sprawdza, czy wniosek o przeniesienie dotyczy istniejącej decyzji, czy podmiot, na którego pierwotnie została wydana decyzja udzielił zgody prawidłowo oraz, czy nowy podmiot, na rzecz którego ma być przeniesiona decyzja, wyraził zgodę na przejęcie wszystkich warunków określonych w przenoszonej decyzji. Organ sprawdza także, czy została wniesiona opłata skarbowa.
Jeżeli dokumentacja zawiera braki formalne, organ może wezwać wnioskodawcę do ich uzupełnienia.
Po spełnieniu ustawowych warunków, organ ustala strony postępowania i wszczyna postępowanie, a następnie wydaje decyzję administracyjną przenoszącą decyzję środowiskową na nowy podmiot.
Jak długo trwa procedura przeniesienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na inny podmiot?
Do postępowania w sprawie przeniesienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia na inny podmiot mają zastosowanie ogólne przepisy określone w art. 35 [9] k.p.a. Czas trwania takiego postępowania nie powinien przekroczyć dwóch miesięcy. Z doświadczenia wynika, że przeniesienie decyzji środowiskowej następuje w terminie około miesiąca.
Jakie są skutki przeniesienia decyzji?
Z chwilą, gdy decyzja przenosząca stanie się ostateczna, nowy inwestor staje się jej adresatem. Oznacza to, że przejmuje zarówno obowiązki, jak i uprawienia wynikające z decyzji. Nowy inwestor jest także zobowiązany do przestrzegania wszystkich określonych w niej warunków dotyczących realizacji, eksploatacji czy likwidacji przedsięwzięcia.
Niewykonywanie przez nowego inwestora warunków, wymogów lub obowiązków określonych w decyzji może skutkować podjęciem działań kontrolnych przez organy ochrony środowiska oraz nałożeniem sankcji administracyjnych. W przypadku naruszenia obowiązków wskazanych w art. 136a [10] ustawy o.o.ś. wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wymierzyć administracyjną karę pieniężną w wysokości od 5 000 zł do 1 000 000 zł, uwzględniając liczbę i wagę stwierdzonych naruszeń.
Co do zasady niewykonywanie obowiązków przez nowego inwestora po ostatecznym przeniesieniu decyzji nie obciąża podmiotu, na rzecz którego decyzja została wydana pierwotnie. Podmiot ten przestaje być adresatem przeniesionej decyzji i nie odpowiada administracyjnie za późniejsze działania lub zaniechania nowego inwestora. Odpowiedzialność za naruszenia powstałe po przeniesieniu decyzji ponosi podmiot, na którego decyzja środowiskowa została przeniesiona.
Czy istnieje możliwość przeniesienia części decyzji?
Ustawodawca nie wskazuje w sposób wyraźny na taką możliwość. Biorąc jednak pod uwagę interpretację generalnego dyrektora ochrony środowiska z dnia 14 marca 2011 r., częściowa cesja decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest możliwa, jeżeli:
- charakter przedsięwzięcia pozwala na fizyczne i przestrzenne wyodrębnienie części, oraz
- nie nastąpi żadna zmiana warunków określonych w pierwotnej decyzji.
W przypadku przeniesienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w części na innego inwestora, pierwotny inwestor zachowa prawa wynikające z decyzji w zakresie nieobjętym przeniesieniem. Warunki ogólne, wspólne dla całego przedsięwzięcia, będą wiązały obu inwestorów, natomiast warunki odnoszące się do poszczególnych części inwestycji będą dotyczyły wyłącznie podmiotu odpowiedzialnego za realizację danego zakresu.
Podsumowanie
Przeniesienie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania pozwala kontynuować przygotowanie i realizację inwestycji przez nowy podmiot bez ponownego przeprowadzania całej procedury. Warunkiem jest jednak zachowanie tego samego przedsięwzięcia, uzyskanie zgody dotychczasowego inwestora oraz bezwarunkowe przyjęcie przez nowy podmiot wszystkich obowiązków wynikających z decyzji.
Procedura nie jest skomplikowana, ale wymaga prawidłowego przygotowania dokumentów, tj. zgody podmiotu, na którego wydano decyzję, oraz oświadczenia podmiotu, na rzecz którego przenoszona jest decyzja.
[1] Art. 72a ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670), brzmi:
1. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on warunki zawarte w tej decyzji.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20081991227/U/D20081227Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[2] Art. 72a ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670), brzmi:
2. Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20081991227/U/D20081227Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[3] Art. 75 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670), brzmi:
1. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest:
1) regionalny dyrektor ochrony środowiska – w przypadku:
a) będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko:
– dróg,
– (uchylone)
– napowietrznych linii elektroenergetycznych,
– instalacji do przesyłu ropy naftowej, produktów naftowych, substancji chemicznych lub gazu, w tym wodoru,
– sztucznych zbiorników wodnych,
– obiektów jądrowych,
– składowisk odpadów promieniotwórczych,
b) przedsięwzięć realizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej,
c) przedsięwzięć realizowanych na obszarach morskich,
d) zmiany lasu, niestanowiącego własności Skarbu Państwa, na użytek rolny,
e) przedsięwzięć polegających na realizacji inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego,
f) inwestycji w zakresie terminalu,
g) inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi,
h) (uchylona)
i) przedsięwzięć polegających na realizacji inwestycji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych,
j) przedsięwzięć polegających na poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin lub na wydobywaniu kopalin ze złóż, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze, prowadzonych na podstawie koncesji,
k) strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz inwestycji towarzyszącej realizowanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych,
l) (uchylona)
m) przedsięwzięć, o których mowa w pkt 3, dla których wnioskodawcą jest jednostka organizacyjna Lasów Państwowych,
n) inwestycji towarzyszącej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących,
o) przedsięwzięć, w odniesieniu do których wniósł sprzeciw, o którym mowa w art. 72 ust. 10,
p) zmian dokonywanych w obiektach kwalifikowanych jako przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w przypadku których do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 60 pkt 3,
r) elektrowni wiatrowych,
s) strategicznej inwestycji w sektorze naftowym,
t) przedsięwzięć polegających na realizacji linii kolejowej,
u) inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym,
w) dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oraz inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących;
1a) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
2) starosta – w przypadku scalania, wymiany lub podziału gruntów;
3) dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych – w przypadku zmiany lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, na użytek rolny;
4) wójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku pozostałych przedsięwzięć.
1a. W przypadku gdy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obejmuje co najmniej dwa przedsięwzięcia realizowane w ramach jednego zamierzenia inwestycyjnego, dla których właściwe rzeczowo są co najmniej dwa organy, w tym regionalny dyrektor ochrony środowiska, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, właściwość miejscową regionalnego dyrektora ochrony środowiska ustala się w odniesieniu do obszaru morskiego wzdłuż wybrzeża na terenie danego województwa.
3. (uchylony)
4. W przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, wykraczającego poza obszar jednej gminy, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza, prezydenta miasta właściwego dla pozostałego terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie.
5. W przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wykraczającego poza obszar jednego województwa, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie, po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska właściwego dla pozostałego terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie.
5a. Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4 i 5, załącza się odpowiednio kartę informacyjną przedsięwzięcia lub raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w postaci pisemnej oraz elektronicznej.
5b. Opinię, o której mowa w ust. 4 i 5, wydaje się w drodze postanowienia w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o jej wydanie. Niewydanie opinii w tym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepisów art. 106 § 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
6. W przypadku przedsięwzięcia realizowanego w części na terenie zamkniętym, ustalonym przez Ministra Obrony Narodowej, dla całego przedsięwzięcia decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.
7. W przypadku przedsięwzięcia realizowanego w części na obszarze morskim dla całego przedsięwzięcia decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20081991227/U/D20081227Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[4] Art. 63 § 2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), brzmi:
§ 2. Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres, również w przypadku złożenia podania w postaci elektronicznej, i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych.
§ 3. Podanie wniesione na piśmie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19600300168/U/D19600168Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[5] Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20062251635/U/D20061635Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[6] Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154), brzmi:
1. Zapłaty opłaty skarbowej dokonuje się w kasie właściwego organu podatkowego lub na jego rachunek.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20062251635/U/D20061635Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[7] Art. 12 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154), brzmi:
1. Organem podatkowym właściwym w sprawach opłaty skarbowej jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).
2. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach opłaty skarbowej jest:
1) od dokonania czynności urzędowej, wydania zaświadczenia oraz zezwolenia (pozwolenia, koncesji) – organ podatkowy właściwy ze względu na siedzibę organu lub podmiotu, który dokonał czynności urzędowej albo wydał zaświadczenie lub zezwolenie (pozwolenie, koncesję);
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20062251635/U/D20061635Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[8] Art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154), brzmi:
2. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach opłaty skarbowej jest:
2) od złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury oraz jego odpisu, wypisu lub kopii – organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce złożenia dokumentu;
3) od złożenia dokumentu, o którym mowa w pkt 2, w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego:
a) organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę mocodawcy, a w przypadku udzielenia pełnomocnictwa lub prokury przez więcej niż jednego mocodawcę w jednym dokumencie – organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę mocodawcy wskazanego w tym dokumencie jako pierwszy, który ma miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b) Prezydent miasta stołecznego Warszawy, jeżeli mocodawca albo żaden z mocodawców ustanawiających pełnomocnictwo lub prokurę w jednym dokumencie nie ma miejsca zamieszkania albo siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20062251635/U/D20061635Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[9] Art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), brzmi:
§ 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.
§ 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.
§ 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
§ 3a. Załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania.
§ 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a.
§ 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 i 1841), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19600300168/U/D19600168Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
[10]
Art. 136a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670), brzmi:
1. Jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane lub zrealizowane, a podmiot w związku z realizacją, eksploatacją lub likwidacją tego przedsięwzięcia:
1) narusza warunki, wymogi oraz obowiązki, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b i e oraz pkt 2 i 5, określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
2) nie realizuje działań służących zapobieganiu, ograniczaniu i kompensacji znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000, określonych w decyzjach, o których mowa w art. 96 ust. 1, w ramach których przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000,
3) narusza obowiązki i wymagania, o których mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 i 4, określone w decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwoleniach, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b
– podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 1 000 000 zł.
2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się, jeżeli warunki, wymogi oraz obowiązki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zostały uwzględnione w decyzjach, o których mowa w art. 86.
3. Karę pieniężną, w drodze decyzji, wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska, biorąc pod uwagę liczbę i wagę stwierdzonych naruszeń.
https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20081991227/U/D20081227Lj.pdf [dostęp: 13-10-2026]
Kategorie:

